شاید یکی از دردناکترین و فراموش شده ترین جنایاتی که در تاریخ هواپیمائی ایران صورت گرفته و بصورت بسیار مشکوکی برروی آن سرپوش گذاشته شده است حمله موشکی به هواپیمای سی 130 ایران در تاریخ 17 مارس سال 1994 بر فراز مناطق تحت اشغال جمهوری ارمنستان می باشد.
این هواپیمای هرکولس حامل زنان و کودکان ایرانی بود که درمنطقه اشغالی آذربایجان در قره باغ هدف اصابت موشک های روسی در دست ارامنه قرار گرفت و سقوط کرد و در اثر آن 19 مسافر و همچنین 13 سرنشین این هواپیما به شهادت رسیدند. مسافران این هواپیما عمدتا زنان و کودکان دیپلماتهای ایرانی بودند.
این حمله جنایتکارانه اگرچه مشابه حمله آمریکا به هواپیمای مسافربری ایران بر فراز خلیج در تاریخ 12 تيرماه 67 برابر با سوم ژوئيه 1988 بود اما بگونه ای خفت انگیز از سوی وزارت خارجه ایران با سکوت سپری شد و شامل مرور زمان گردید.
در آخرین روزهای اسفند ۱۳۷۲(۱۷ مارس ۱۹۹۴) یک فروند هواپیمای هرکولس سی ۱۳۰ ایران که از مسکو عازم ایران و حامل جمعی از زنان و کودکان، نظامیان و دانشجویان ایرانی بود بر فراز مناطق تحت اشغال ارمنستان مورد هدف موشک قرار گرفت .
در این ماجرا ۹ افسر از جمله سرهنگ آقا بیگلو فرمانده هواپیما و از بهترین معلم خلبانهای نیروی هوایی به همراه دیگر سرنشینان از جمله مجید میرزایی افسر باتجربه مهندس پرواز به شهادت رسیدند .
مقامات ارمنستان اظهار داشتند که هواپیمای ایرانی به اشتباه توسط پدافند هوایی و با تصور اینکه هواپیمای دشمن است مورد هدف موشک قرار گرفته است !
بعد از گذشت چند روز ، اجساد شهيدان را براي دفن به بهشت زهرا منتقل كردند ... ۹ افسر شجاع در كنار يكديگر به آرامي قرار گرفتند ... در موقع دفن اين عزيزان، غوغاي عظيمي به وجود آمده بود ....
در سوی دیگر نیز جنازه زنان و کودکان و دانشجویان را دفن می کردند. فریاد دادخواهی خانواده های عزادار به اسمان برخاسته بود. آنروز حتی قبرکنان سخت دل بهشت زهرا نیز بر جنازه های سوخته سرنشینان هواپیمای سی 130 گریستند.
چرا ایران در خصوص این جنایت وحشتناک سکوت کرد و اعتراضی بخصوصی در قبال آن به مقامات ایروان و مسکو که سربازانش بصورت مشترک در قره باع حضور داشتند به عمل نیاورد؟!
آنروزها در وزارت خارجه ایران این زمزمه شنیده می شد که ارامنه و روسها به ایران اخطار شدیدی دادند تا مبادا حکومت تهران در خصوص قره باغ دست از پا خطا کند.
آنها به این ترتیب به ایران دیکته کردند تا ضمن تداوم دشمنی با جمهوری آذربایجان، اجازه ندهد که لابی آذربایحان گرای موجود در بدنه حکومت ایران به حمایت از مظلومیت ملت آذربایحان در خصوص اشعال قره باغ و قتل عام مسلمانان این منطقه ادامه دهد.
پس از سقوط این هواپیما، موقعیت افراد ضد ترکی چون ولایتی و رفسنجانی تقویت شد و اخبار مربوط به جنایتها و اشعالگریهای ارامنه در قره باع بطور کامل در ایران از نظر سرعت، صحت و دقت خبری سانسور گردید.
دردناکتر اینکه حکومت ایروان در قبال این جنایت و یا دست کم اشتباه مرگبار(!) از ایران بصورتی رسمی عذرخواهی نکرد و همچنین هیج غرامتی و خسارتی به ایران پرداخت ننمود.
از سرنوشت جعبه سیاه هواپیما نیز خبری نشد.
این اطلاعات رو چه منبعی تصدیق میکنه؟یعنی چه مدرکی برای نوشته هاتون دارید؟چون من که در نوشته شما چیزی از اینکه فلان مقام در فلان جا گفته یا چیزی دیگه ندیدم.اگر اشتباه ارمنستان بود حتما عذر خواهی میکرد.
YanıtlaSilجناب امین!
YanıtlaSilاین اطلاعات رو می تونید در ویکیپدیا و روزنامه قدس منتشره در سال 1372 نیز پیدا کنید. دوست عزیز روی این مسئله سرپوش گذاشته شده و مورد کتمان قرار گرفته است. من مطمئن هستم بسیاری از دوستان در مورد این مسئله چیزی نشنیده بودند.
میتونید به این آدرس ها مراجعه کنید:
YanıtlaSilhttp://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B3%D8%A7%D9%86%D8%AD%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D9%87%D9%88%D8%A7%DB%8C%DB%8C_%D8%AF%D8%B1_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86
و این:
http://www.qudsdaily.com/archive/1388/html/11/1388-11-05/page7.html